Geschiedenis

Onze toneelvereniging werd opgericht in de nazomer van 1946 door de dames de Graaf, Bruin en Breebaart (de echtgenote van onze toenmalige burgemeester van Zijpe). Dit werd besloten aan de keukentafel, terwijl op dat moment de plaatselijke slager Joop van der Molen binnenkwam voor de wekelijkse bestelling. Ze vertrouwden hun idee toe aan Joop en Joop stemde volledig in met het plan.

Het eerste optreden was al in januari 1947 met het blijspel "De Doofpot" onder regie van Mevrouw Bakker-Breed. Met dit stuk werd ook al ‘uit' gespeeld in St. Maarten. Hierbij zei de voorzitter van de Nutvereniging van Sint. Maarten in zijn openingswoord, dat dit ploegje uit Schagerbrug er waarschijnlijk niet zoveel van zou maken. Maar na afloop kon hij in zijn slotwoord O.E.K. alle hulde toezwaaien voor een bijzonder goed geslaagde uitvoering.

In 1947 werd slager Joop van der Molen voorzitter en werd de vereniging een feit. Deze functie zou hij gaan bekleden tot 1979! Een toneelman in hart en nieren. Zijn vrouw Bets werd al snel als souffleuse binnengehaald. Er werd altijd gerepeteerd in het café Wapen van Zijpe. Op het toneel stond een kachel die ze zelf moesten vullen om het nog een beetje warm te hebben. Het laat zich raden hoe dat steeds afliep. Steenkoud in de zaal en op het toneel. Bets zat dan met een deken omgeslagen om zich warm te houden.

Na zes jaar regie van mevrouw Bakker-Breed brak in 1952 het tijdperk aan onder de regie van mevrouw Breebaart. Er werd met veel plezier gerepeteerd. Spelers van het eerste uur waren destijds de heren P. Bruin, J. van der Molen, M. Jimmink, en de dames Schipper, Marees, de Graaf en Bruin. Er werd veel ‘uit'-gespeeld om de kas op peil te houden. Plaatsen als St. Maarten, St. Maartensbrug, Kolhorn, Anna Paulowna en Oudesluis werden dan ook vaak bezocht. Met de stukken Tante Roosje (1951), Rebecca(1955), Moord in de pastorie (1959), Plantage Tamarinde (1960) werden grote successen geboekt en prijzen gewonnen. Ster van OEK was ongetwijfeld Anna Bruin, die als Tante Roosje en in vele andere rollen eerste prijzen wist te behalen. Zij kreeg ook de Rederijkersspeld toegekend.
(Joop van der Molen, mede oprichter van OEK)
Ook werd elk jaar in het bejaardenhuis Zuiderzon (nu alweer jaren het Zijper gemeentehuis) een stuk ten tonele gebracht. Dat was qua toneel en podium wel improviseren, maar het was een dankbaar publiek om voor te spelen.

Regie

Na mevrouw Breebaart, die in 1965 met de regie stopte, volgde enkele jaren Mej. Bruin bij wie de repetities lang duurden; één uur 's nachts was geen uitzondering. Dan nog "even nazitten" dus reken maar uit hoe laat ze thuis waren. Toen kwam regisseur Harry Bakker. Dit werd het begin van een opwaartse lijn bij OEK.

Daarna namen Jan en Jeanne Krijgsman voor vele jaren het roer over. Zij zorgden ervoor dat de vereniging goede stukken speelde en veel succes behaalde met o.a. Vingers van de macht, Zwanen van de Theems en Plaza Hotel.

Spelers uit die tijd waren Ger Roos, Piet Mosch, Ella Rijs, Annet Meijering, Peter en Gré Zeeman, Ria Schaap, Gerda Toes, Jos Post, Carla Rampen en Jan Tragter Er werd in heel Noord Holland gespeeld zoals in Beverwijk, Hoorn, Alkmaar. Ook werd elk jaar deelgenomen aan het éénakterfestival in Schagen en niet zonder succes.

De vereniging kende ook magere jaren, waarin slechts één keer werd opgetreden voor weinig publiek. Dit was twee keer het geval vóór een jubileumjaar. Vlak voor het 25-jarig jubileum stapten enkele spelers op en werd de uitvoering uitgesteld Tot overmaat van ramp brak hoofdrolspeler Ger Roos een week voor de uitvoering zijn kuitbeen. Hij speelde toch zijn rol, weliswaar op krukken. Ger was nogal "redderig" volgens voorzitter Joop van der Molen.

Vlak voor het 40-jarig jubileum dreigde Ons Eigen Kring opgedoekt te worden. Weinig spelers en vooral weinig belangstelling vanuit het dorp. Voor het jubileumstuk besloot het bestuur oud-leden aan te schrijven om voor één keer mee te spelen in dit stuk. Tevens werden enkele nieuwe leden benaderd. Jos van Dijk, toneeladviseur van het NHCA (Noord Hollands Centrum voor Amateurtoneel) en tevens dorpsgenoot werd gevraagd ons voor één keer te regisseren. Hij stemde toe en schreef zelfs het jubileumstuk "Een Bruiloftsfeest".

Dit jubileumjaar, 1987, werd de ommekeer voor onze toneelvereniging. Er kwamen nieuwe regisseuses, zoals Marjo Rens, en niet te vergeten Joke Westra, die ons negen jaar lang heeft geregisseerd. Met veel elan wist zij de toneelstukken op een prachtige manier neer te zetten. Dit werd mede mogelijk gemaakt door een fantastische decorploeg, onder leiding van PieterJan Zijlstra en John de Nijs.

Nadat we een paar jaar aantrekkelijke voorstellingen ten tonele hadden gebracht, was de belangstelling van het dorp gewekt. In 1990 besloten we om donateurs en sponsoren te gaan werven en met succes. Sindsdien genieten we grote belangstelling en spelen we elk seizoen zes keer voor een volle zaal in ons dorpstheater "Het wapen van Zijpe". We spelen verschillende genres van thriller, klucht tot musical in een prachtig decor en gewelidige kleding. Ons publiek weet dat zeer te waarderen.